(Scroll down for the english version of this article / θα βρείτε την αγγλική μετάφραση του άρθρου στο κάτω μέρος της σελίδας)
“Αυτό δεν είναι προσφυγικό στρατόπεδο αλλά φυλακή “
– κάτοικος του camp Οινοφύτων
“Δεν ζητάω αυτά τα πράγματα μόνο για μένα, οπότε αν μπορείτε να τα βρείτε μόνο για μένα, μην τα φέρετε. Αυτό πρέπει να είναι για όλους μας!”
– κάτοικος του camp Οινοφύτων
Το Σάββατο 18/04, επισκεφθήκαμε τους κατοίκους του στρατοπέδου Οινοφύτων, που αποτελούν
μια κοινότητα ανθρώπων από το Κουρδιστάν, το Ιράν, το Βόρειο και Νότιο Σουδάν, τη Συρία, το
Καμερούν, το Τιγκράι και άλλες χώρες και περιοχές. Αυτή ήταν η πρώτη μας επίσκεψη μετά τον
νικηφόρο αγώνα του Φεβρουαρίου από τους κατοίκους, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα πολλοί
πρόσφυγες από το Κουρδιστάν να λάβουν άσυλο, όπως θα έπρεπε να είχε συμβεί πολλούς μήνες
νωρίτερα. Στόχος της επίσκεψής μας ήταν να στηρίξουμε τους συνεχιζόμενους αγώνες των
προσφύγων στα Οινόφυτα σχετικά με τις συνθήκες στο camp και τη διαδικασία ασύλου, να
συζητήσουμε μαζί τους ζητήματα υλικής αλληλεγγύης, καθώς και, όπως καταγγέλουν, την
καταστολή και την καθημερινή στοχοποίηση των προσφύγων από τη διοίκηση του στρατοπέδου
υπό τη Νίκη Μπαλαμώτη. Μιλήσαμε με περίπου 70 κατοίκους και θα συνεχίσουμε να
επισκεπτόμαστε το στρατόπεδο τακτικά για να στηρίξουμε όλες τις προσφύγισσες και πρόσφυγες
με κάθε δυνατό τρόπο.
Όπως ανέγραφε το πανό που ανοίξαμε έξω από το στρατόπεδο:
Σταματήστε τη στοχοποίηση των προσφύγων στο στρατόπεδο Οινοφύτων
Αλληλεγγύη στον αγώνα που συνεχίζεται μέχρι τη δικαίωση για όλους τους πρόσφυγες
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας, όπου παραμείναμε έξω από την είσοδο του στρατοπέδου, η
ομάδα ασφαλείας προσπάθησε επανειλημμένα να μας απομακρύνει, επιχειρώντας να περιορίσει την
επαφή μεταξύ των κατοίκων και εμάς, ενώ σε μια συγκεκριμένη στιγμή ένα μέλος της ομάδας
άρχισε να μας καταγράφει σε βίντεο. Κατανοούμε ότι αυτές οι τακτικές έχουν στόχο να εκφοβίσουν
και να καταστείλουν, αλλά το μόνο τους αποτέλεσμα είναι να μας κάνουν πιο επίμονους στο να
σταθούμε αλληλέγγυοι με κάθε δυνατό τρόπο σε όλους τους πρόσφυγες στο στρατόπεδο
Οινοφύτων. Είναι σημαντικό να σημειωθεί αυτή η διαδικασία σε συνδυασμό με την ενίσχυση της
περίφραξης της δομής. Οι τσιμεντένιες πλάκες που τοποθετήθηκαν σε μεταλλικούς στύλους
κάλυπταν όλο το μήκος της περίφραξης, περιορίζοντας την ορατότητα προς τη φυλασσόμενη
κεντρική πύλη. Δεν ήταν πλέον δυνατό να γίνονται συζητήσεις μέσα από τον φράχτη χωρίς την
επιτήρηση των φρουρών. Στην ουσία, κατασκευάζεται ένας επιτηρούμενος χώρος στον οποίο
καλούνται να βρίσκονται οι άνθρωποι.
Ο ευρύτερος στόχος αυτών των τακτικών είναι η καταστολή των αγώνων των μεταναστών. Θα
αποτύχουν. Πολλοί κάτοικοι μας είπαν ρητά ότι μετά τον προηγούμενο επιτυχημένο αγώνα
απειλήθηκαν από τη διοίκηση του στρατοπέδου – αυθαίρετα – ότι θα εκδιωχθούν αν συνεχίσουν να
μιλούν δημόσια για τις συνθήκες στο στρατόπεδο ή ότι θα στερηθούν τροφή και ιατρική φροντίδα.
Όλοι όσοι μιλήσαμε μαζί τους μοιράστηκαν ιστορίες για την καθημερινή αυταρχική και
καταχρηστική συμπεριφορά της διοίκησης, καθώς και για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Κάθε
κάτοικος παραπονέθηκε για έντομα και κατσαρίδες και, κυρίως, για την πολύ κακή ποιότητα του
φαγητού. Άλλα προβλήματα περιλαμβάνουν τη γενική έλλειψη τροφής, τη σχεδόν πλήρη απουσία
φροντίδας για ιατρικές και νοσοκομειακές ανάγκες – ακόμη και σε περιπτώσεις νεογέννητων,
εγκύων και ατόμων με σοβαρές χρόνιες παθήσεις – την έλλειψη ρούχων και τον αυθαίρετο χειρισμό
των διαδικασιών ασύλου.
Όσον αφορά τις αιτήσεις ασύλου, ένα επείγον ζήτημα είναι το πάγωμα των αιτήσεων από
ανθρώπους από το Ιράν και η πλήρης έλλειψη ενημέρωσης από τη διοίκηση του στρατοπέδου
σχετικά με αυτό. Το ίδιο ζήτημα αναφέρεται και από πρόσφυγες από το Σουδάν. Πολλοί κάτοικοι δήλωσαν ότι περιμένουν 6 έως 9 μήνες χωρίς καμία ενημέρωση για την υπόθεσή τους. Μια γυναίκα
από το Σουδάν ανέφερε ότι μόλις της ανακοίνωσαν πως η επόμενη συνέντευξή της θα γίνει τον
Νοέμβριο του 2026. Πρόκειται για την ίδια στάση που είχε επιδειχθεί και στις αιτήσεις ασύλου
Κούρδων προσφύγων από τη Συρία, η οποία άλλαξε μόνο μέσω του αγώνα που ανάγκασε τη
διοίκηση να συντονιστεί με το Υπουργείο Ασύλου ώστε να προχωρήσει η διαδικασία. Άλλα άμεσα
αιτήματα περιλαμβάνουν υποστήριξη για ιατρικές και νοσοκομειακές ανάγκες, καθώς και ρούχα
για τους κατοίκους.
Οι πρόσφυγες στο στρατόπεδο Οινοφύτων στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλο και αυτό αποτελεί ένα
πολύτιμο μάθημα για όλα τα κινήματα. Ο αγώνας τους συνεχίζεται όχι μόνο για τα συλλογικά τους
δικαιώματα, αλλά αντανακλά αγώνες που διεξάγονται σε όλα τα στρατόπεδα σε όλη την Ελλάδα,
από τον νότο μέχρι τον βορρά, όπως στο στρατόπεδο της Σιντικής κοντά στις Σέρρες. Ο αγώνας
τους είναι μέρος του κοινού μας αγώνα για την κατάργηση του συστήματος των στρατοπέδων και
των αντιμεταναστευτικών πολιτικών του ελληνικού κράτους και της ΕΕ.
Επαναλαμβάνουμε:
Σταματήστε τη στοχοποίηση των προσφύγων στο στρατόπεδο Οινοφύτων
Αλληλεγγύη στον αγώνα που συνεχίζεται μέχρι τη δικαίωση για όλους τους πρόσφυγες
Τις επόμενες ημέρες θα ξεκινήσουμε μια νέα καμπάνια συλλογής και διανομής ρούχων για τους
κατοίκους του camp Οινοφύτων. Καλούμε επίσης όλους τους/τις αλληλέγγυους/ες να
συμμετάσχουν στις δομές υλικής υποστήριξης και τις συνελεύσεις μας, ώστε να συμβάλουν σε
αυτόν τον αγώνα και να στηρίξουν τους κατοίκους των στρατοπέδων προσφύγων.
Solidarity with Migrants
English translation below:
I am not asking for these things only for me, so if you can find them just for me, don’t bring them.
This should be for all of us! – Oinofyta camp resident
This is not a refugee camp but a jail – Oinofyta camp resident
On Saturday 18/04, we visited the residents of Oinofyta camp who make up a community of people
from Kurdistan, Iran, North & South Sudan, Syria, Cameroon, Tigray and other countries. This was
our first visit after the victorious struggle of February by the residents which resulted in many
refugees from Kurdistan getting asylum, as they should have many months earlier. The goal of our
visit was to support the ongoing struggles of refugees in Oinofyta about the conditions in the camp
& the asylum process, to discuss with them about issues of material support and the repression and
daily targeting of refugees by the camp management under Niki Balamoti. We spoke individually to
close to 70 residents and we will continue to visit the camp regularly to support all residents in all
possible ways.
As the banner we opened outside the camp proclaimed:
Stop the targeting of refugees in the Oinofyta camp
Solidarity with the struggle that continues until justice for all refugees
During our visit where we stayed outside the camp entrance, the security team of the camp
repeatedly tried to make us move away from camp entrance trying to minimize contact between the
resident of the camp and us, while at one point one a member of the security team began to record
us on video. We understand that these tactics have the goal to intimidate and repress, but their only
effect is to make us more persistent to stand in solidarity in all possible ways to all refugees in
Oinofyta camp. It is important to note this process in the context of the newly erected fence.
The concrete slabs slotted into metal fence posts ran the entire length of the perimeter fence, restricting
visibility to the guarded front gate. No longer was it possible to have discussions through the fence
without the security officers observing. Effectively funnelling people into the space of surveillance.
The bigger goal of such tactics is to repress migrants’ struggles. They will fail. Many residents told
us explicitly that after the previous, successful struggle they were threatened by the camp
management – arbitrarily – that they will be thrown out of the camp if they continue to speak out
publicly about the conditions in the camp or that they will be deprived of food & medical needs,
while everyone we spoke with shared stories about the daily abusive authority & practices of the
camp management, including the atrocious conditions in the camp. Every single resident
complained about insects and cockroaches and mostly, the very poor food quality. Others include
the general lack of food, the near total lack of care of the medical and hospitalization needs of the
refugees, including cases of newborn babies, pregnant women and people with serious chronic
illnesses, lack of clothes, arbitrary handling of asylum procedures.
Regarding asylum applications, an urgent issue is the freeze for asylum applications by people from
Iran and the total lack of information by the camp management about the issue. The same issue is
being reported by refugees from Sudan. Many of the residents stated that they had been waiting for
6 to 9 months without hearing anything about their Asylum case. One woman, from Sudan, said she
had just been told her next interview date will be November 2026. This is the same attitude which
was displayed for the asylum applications of Kurdish refugees from Syria. This only changed
through the struggle which forced the camp management to coordinate with the Ministry of Asylum
for the process to move on. Other immediate requests include assistance with medical and hospital
needs and clothing for residents of the camp. The refugees in Oinofyta camp stand in solidarity to
each other and this is a valuable lesson for all movements and they are in an ongoing struggle not
just for their collective rights, but their struggle reflects struggles which occur in all camps all over
Greece from the far south to the far north in Sintiki camp, near Serres. Their struggle is part of our
common struggle to dismantle the camp system, the antimigrant policies of the Greek state and the
EU. We reiterate: Stop the targeting of refugees in the Oinofyta camp Solidarity with the struggle
that continues until justice for all refugees Furthermore, in the following days we will start a new
drive for clothing support & distribution for the residents of Oinofyta camp. We also call for
solidarians to join our material support structures and assembly to be part of this struggle and
support the residents of the camps.
Solidarity with Migrants.
